Herziene NEN 2767-2 brengt meer duidelijkheid in conditiemetingen

Betere aansluiting op de praktijk

De vernieuwde versie van NEN 2767-2 is gepubliceerd en dat brengt een frisse wind door het landschap van conditiemetingen. De norm is nu beter afgestemd op NEN 2767-1 en houdt rekening met recente ontwikkelingen in de sector. Daarmee wordt het werk van inspecteurs niet alleen consistenter, maar ook een stuk duidelijker.

Dankzij de herziening kunnen zowel inspecteurs als opdrachtgevers rekenen op meer houvast bij het in kaart brengen en beoordelen van gebreken. En dat komt de kwaliteit van vastgoedbeheer uiteindelijk ten goede.

Wat houdt NEN 2767-2 precies in?

Deze norm vormt de basis voor zintuiglijke conditiemetingen van bouwkundige elementen en installaties in gebouwen. Door op objectieve wijze technische gebreken vast te leggen, ontstaat een helder beeld van de staat van het vastgoed. Dit is van grote waarde bij het opstellen van onderhoudsplannen, prestatiebeheer en financiële ramingen op lange termijn.

Hoewel de norm geen specifieke onderhoudsstrategieën of kostenramingen bevat, is er in de herziening wel een informatieve handreiking toegevoegd. Deze helpt professionals om de norm op een consistente manier toe te passen in de praktijk.

Belangrijkste wijzigingen in de norm

De lijst van gebreken is grondig aangepakt. Verouderde onderdelen zijn geschrapt of aangepast, en er zijn nieuwe materialen en bouwdelen toegevoegd. Ook theoretische levensduren zijn geüpdatet, waardoor de norm beter aansluit op de actuele bouwpraktijk.

De terminologie en structuur van de lijst zijn in lijn gebracht met NEN 2767-1. Dit verkleint het risico op interpretatieverschillen tussen inspecteurs. Bovendien zijn ernstniveaus nu overzichtelijk opgenomen in tabellen, inclusief voorbeelden van componenten. Dat maakt de inspectieresultaten niet alleen beter reproduceerbaar, maar ook beter vergelijkbaar tussen verschillende vastgoedobjecten.

Heldere afbakening van wat wel en niet meetelt

Een belangrijke toevoeging in de nieuwe versie is de duidelijke begrenzing van de scope. De norm specificeert welke gebreken binnen de standaard conditiemeting vallen en welke onderdelen optioneel zijn. Dit voorkomt verwarring en maakt het eenvoudiger om afspraken te maken over aanvullende inspecties.

Opdrachtgevers en inspecteurs krijgen hierdoor meer controle over wat er precies onderzocht wordt. En dat opent de deur naar extra specialistische onderzoeken voor wie een volledig beeld van de technische en duurzame staat van een gebouw wil.

Vooruitblik op 2026: nog een stap verder

Vanaf 2026 staat een nieuwe actualisatieronde gepland. Deze zal de overgang naar de NLBE-SfB-codering omvatten, waarmee de oude NL-SfB 2005-codering definitief wordt vervangen. Ook worden verbeterpunten verwerkt die door vakgenoten zijn aangedragen. Doel: een norm die optimaal aansluit bij de praktijk en de nieuwste systematieken.

Bron: nen.nl